Historia Biblioteki
W 1958 roku powstaje w Białobrzegach filia Zasadniczej Szkoły Zawodowej. Po 10-ciu latach, począwszy od września 1968 r., filia uzyskuje samodzielność i powstaje Zasadnicza Szkoła Zawodowa. Wtedy tam organizuje się Bibliotekę szkolną od roku 1968. W rok później biblioteka ZSZ liczyła 476 tomów. W stosunku do potrzeb szkoły księgozbiór biblioteki był bardzo skromny, nie zaspakajał minimum czytelniczego w szkole.
Biblioteka czynna była tylko 3 godziny tygodniowo, mieściła się w sali polonistycznej w dwóch szafach, a opiekunką jej była Regina Gardynik, nauczycielka języka polskiego. Szczególnie dbała o rozwój czytelnictwa. Organizowała wystawki książek m.in. na Dni Oświaty Książki i Prasy oraz założyła koło recytatorskie, z którym to przygotowywała montaże na wszelkie uroczystości szkolne. Starała się o to, by zbiory biblioteki szkolnej powiększały się z roku na rok. W styczniu 1971 roku biblioteka liczy 1283 wol., ale nie udało się zwiększyć czytelnictwa, a wręcz przeciwnie spadło do 2,3 książki na jednego ucznia. Spadek czytelnictwa spowodowany był ograniczoną ilością godzin wypożyczania książek (3 godz. tygodniowo), jak również pracami związanymi z powiększeniem biblioteki, tzn. zakupy, inwentaryzacja, opracowywanie zbiorów. Chociaż czytelnictwo za I i II okres roku szkolnego 1971/72 wzrosło do 5,8 wypożyczonej książki na jednego ucznia. Cel sprzed roku nie został osiągnięty, ponieważ warunki pracy były bardzo trudne.
Pani Gardynik robiła wszystko, aby upowszechniać książkę mimo innych obowiązków jakie miała w tej szkole. Do biblioteki systematycznie dokupowano lekturę z zakresu języka polskiego oraz lektur pedagogiczno – metodycznych w miarę zapotrzebowania wychowawców i nauczycieli przedmiotów.
Na rozwój czytelnictwa i upowszechniania książki pracowali wychowawcy klas jak również w dużej mierze wspomniana pani Gardynik, która przypominała nauczycielom, aby rozwijali pracę pedagogiczną z uczniami i żeby uczniowie czytali więcej niż do tej pory.
Czytelnictwo z każdym rokiem wzrastało, księgozbiór powiększał się, a trudna sytuacja lokalowa była nadal problemem numer jeden. Książki mieściły się w dwóch szafach, układane były w dwóch rzędach na półce i mieściły się w jednej z sal do języka polskiego.
Do 1976 r. szkoła nie posiadała własnego budynku, korzystała z pomieszczeń Szkoły Podstawowej, Liceum Ogólnokształcącego i Państwowego Ośrodka Maszynowego. W latach 1975 – 1976 trwała budowa obecnego budynku Zespołu Szkół Zawodowych, do którego przeniesienie nastąpiło we wrześniu 1976 roku. W nowym obiekcie rozpoczęła działalność biblioteka szkolna w samodzielnym pomieszczeniu. W początkowym okresie działalności zwrócono uwagę na urządzanie biblioteki.
Rok 1976 to przede wszystkim działalność kółek zainteresowań, a także rozwijanie czytelnictwa wśród młodzieży. Zaangażowanie młodzieży w pracach na rzecz szkoły było duże. Każdy uczeń tej szkoły pracował w czynie społecznym na rzecz szkoły. Były to prace w urządzaniu pracowni, zagospodarowaniu terenu wokół szkoły, a także urządzeniu biblioteki szkolnej. Założono, że „każdy uczeń powinien przepracować 40 godzin społecznie”. Dbano również o podręczne biblioteczki w klasopracowniach, gromadzono, uzupełniano księgozbiór i bardzo skrupulatnie śledzono nowości wydawnicze. Efektem współpracy nauczycieli z bibliotekarzem (Krystyną Woźną), powiększył się księgozbiór i w lutym 1977 roku liczył 3600 tomów. Budżet na zakup książek był wystarczający. Bardzo dobrze pracował także aktyw uczniów, który oprócz pomocy przy wypożyczaniu książek pomagał przy kompletowaniu biblioteczek podręcznych do pracowni, których 7 było. Biblioteczki podręczne były w następujących pracowniach: języka polskiego, języka rosyjskiego, języka niemieckiego, matematyki, fizyki, chemii i wychowania fizycznego.
W następnym roku szkolnym uporządkowano stare karty, a założono nowe karty ucznia – czytelnika dla wszystkich uczniów korzystających z biblioteki. Powiększał się księgozbiór, książek przybywało i bardzo dobrze, gdyż jednym z założeń dyrektora szkoły była dewiza: „Nie ma lekcji w bieżącym roku bez pomocy naukowych”, a przecież książka to pierwsza pomoc naukowa.
Następne lata to dalszy rozwój biblioteki szkolnej, w której to zaczęto prowadzić systematycznie katalogi oraz prace z czytelnikiem m.in. poprzez lekcje biblioteczne, indywidualne rozmowy oraz organizowanie apeli szkolnych dotyczących różnych, ważnych rocznic. Młodzież była coraz aktywniejsza, przez co z roku na rok zwiększało się zainteresowanie książką i prasą.
Czytelnictwo w bibliotece szkolnej Zespołu Szkół Zawodowych w wybranych latach.
Rok szkolny
Ilość czytelników
Ilość wypożyczeń
Średnia na jednego ucznia
1969/1970
263
1134
4,3
1970/1971
309
2978
2,6
1971/1972
316
1897
6,0
1976/1977
623
6853
11,0
1981/1982
621
9640
15,3
1982/1983
582
9143
15,7
1983/1984
646
7238
11,2
1984/1985
720
7555
10,5
1985/1986
580
7294
12,6
1986/1987
710
7681
10,8
1987/1988
755
7179
9,5
1988/1989
774
8826
11,4
1992/1993
1124
6856
6,1
1993/1994
1238
5447
4,4
1994/1995
1250
6025
4,9
1996/1997
1300
5273
4,0
1998/1999
1303
5210
4,0
1999/2000
1204
6019
5,0
2000/2001
1186
7354
6,2
2001/2002
854
5550
6,5
Źródło: Sprawozdania z działalności biblioteki szkolnej Zespołu Szkół Zawodowych w Białobrzegach.
Wpływ biblioteki na rozwój i efektywniejszą pracę nauczycieli wynika także z komputeryzacji placówki(od 1996 roku). Komputeryzacja usprawniła pracę biblioteki, przez co nauczyciele bibliotekarze mogą poświęcić więcej czasu na pracę pedagogiczną.
W bibliotece starano się objąć czytelnictwem 100 % uczniów, - organizowano różne uroczystości szkolne, takie jak: apele z okazji Święta Pracy, Dni Oświaty, Książki i Prasy, Dzień Zwycięstwa, Święto Ludowego Wojska Polskiego, Dzień Komisji Edukacji Narodowej itp.
- ważne wydarzenia historyczne, polityczne, społeczne i kulturalne wiązano z propagandą i czytelnictwem książek
i czasopism;- wyrabiano kulturę czytelniczą i biblioteczną poprzez prowadzenie lekcji bibliotecznych;
- umiejętnie dobierano lekturę naukową w związku z tematyką lekcji oraz pogłębianiem wiedzy i zainteresowaniami czytelników;
- ściśle współpracowano z nauczycielami i organizacjami młodzieżowymi działającymi w szkołach;
- przygotowywano konkursy czytelnicze celem propagowania książki;
- współpracowano z bibliotekami innych sieci w mieście tj. publiczną, pedagogiczną i Domem Kultury, organizowano wspólne imprezy czytelnicze, spotkania autorskie i dyskusje nad książką;
- urządzano okolicznościowe wystawki, gazetki, plansze i hasła.
Biblioteka szkolna jest miejscem, w którym skupiają się wszelkie działania dydaktyczne i wychowawcze, powiązane ściśle z planem dydaktyczno-wychowawczym szkoły. Biblioteka zapewnia przede wszystkim dostęp do źródeł informacji, jest źródłem wiedzy i rozrywki. Przyczynia się do wyrabiania nawyku sięgania po książkę i czasopisma przez co czytelnik rozwija swoje zainteresowania, pogłębia przeżycia estetyczne i emocjonalne oraz wzbogaca słownictwo co procentuje w przyszłości.
Nauczyciele – bibliotekarze czynili i czynią starania aby przede wszystkim przygotować ucznia od najmłodszych lat do świadomego uczestnictwa w kulturze, do roli użytkownika informacji, który racjonalnie będzie korzystać z różnych źródeł informacji pomocnych w ustawicznym samokształceniu.
Atrakcyjne metody i formy pracy, pogodna, przyjazna atmosfera oraz podmiotowe traktowanie ucznia sprawiają, że uczniowie czują się swobodnie, są doceniani i wyróżniani.
Swobodna, wolna od przymusu atmosfera i bezpośredni, serdeczny, nieskrępowany ocenami szkolnymi kontakt ucznia z bibliotekarzem i jego życzliwa porada stwarzają szansę prawidłowego obcowania uczniów z różnymi źródłami informacji bibliotecznej.
Biblioteka szkolna pełni funkcje ośrodka informacji o materiałach dydaktycznych gromadzonych w szkole. Od początku pełniła i pełni służebną rolę wobec swoich czytelników tj. uczniów i nauczycieli w zakresie zaspakajania potrzeb edukacyjnych, kulturalnych oraz trwale zaznaczają ślad w historii swoich szkół.