Mikołaj – urodzony około 280 r. w Patarze (dzisiejsza Turcja). Według podań odziedziczył po rodzicach ogromny majątek, a będąc księdzem nie mógł przywłaszczyć go sobie, dlatego chętnie dzielił się bogactwem z ubogimi i potrzebującymi. Mieszkańcy Mirry wybrali Mikołaja na swego Biskupa. A gdy w IV wieku Mirrę opanowali Arabowie, kupcom włoskim udało się zabrać jego relikwie i przewieźć do Barri w południowych Włoszech (gdzie spoczywają do dzisiaj). Z jego życiem związane są różne historie np. o trzech niesprawiedliwie uwięzionych oficerach uwolnionych za jego wstawiennictwem, o trzech ubogich pannach wydanych za mąż dzięki posagom, których Biskup Mikołaj dyskretnie dostarczył, o młodzieńcach uratowanych przez niego od wyroku śmierci. Biskup Mikołaj zasłynął także jako cudotwórca. Jeden z utopców statku wiozącego Biskupa do Jerozolimy miał zostać przez niego wskrzeszonym, wskrzesił także młodzieńców zabitych za nieuregulowanie rachunku za nocleg w gospodzie. Święty Biskup Mikołaj brał udział w Soborze w Nicei (na którym miał spoliczkować heretyka Ariusza – podają kroniki historyczne). Umarł 6 grudnia około 350 r. Do dziś utrzymuje się zwyczaj składania sobie podarków w formie niespodzianki właśnie 6 XII – w patronalne święto Świętego Mikołaja.
Abyśmy pamiętali o tym miłym Świętym nie tylko ze względu na prezenty, ale starając się naśladować jego dobro i miłosierdzie, bo przecież każdy z nas może zostać Świętym Mikołajem!
TRADYCJE BOŻEGO NARODZENIACHOINKA - to chrześcijański symbol drzewka rajskiego -
często przystrajana małymi jabłkami i kolorowymi łańcuchami symbolizującymi węza z ogrodu Eden. Żywa i zielona nawet zimą – uobecnia Jezusa – „drzewo życia”, a zdobiące ją świeczki lub lampki nawiązują do Niego jako „światłości świata”.
KOLĘDA - to pieśń religijna związana tematycznie z narodzinami Jezusa. Najpierw powstawały tzw. pastorałki, termin „kolęda” utrwalił się dopiero w XVII wieku.
Najstarszą polska kolęda- „Zdrów bądź, Królu anielski” pochodzi już z 1424 roku. Każda grupa społeczna śpiewała swoje kolędy a niektóre z nich śpiewa się do dziś na przykład:
„Przybieżeli do Betlejem”- J. Żabczyca, „Bóg się rodzi”- F. Karpińskiego, czy „Mizerna cicha” – T. Lenartowicza.
Kolędy jednak najczęściej powstawały dzięki twórcom anonimowym. Tłumaczono je z łaciny. Są one zjawiskiem kulturowym, zwłaszcza w Polsce, gdzie ilość znanych i opisanych kole osiąga liczbę ponad pół tysiąca.
PREZENTY pod CHOINKĄ – zwyczaj wzajemnego obdarowania wziął się z radości narodzin
Bożego Dzieciątka, które obdarowało świat nadzieją zbawienia. Z racji urodzin Zbawiciela Świata, podarki „przynosi„ nam: aniołek lub gwizdka lub same Dzieciątko! ( w zależności od części kraju i tradycji rodzinnych)
WIECZERZA WIGILIJNA – to uczta przed dniem świątecznym. Najbardziej popularna jest ta przed Bożym Narodzeniem. Celebrowana w Polsce jeszcze przed XVII wiekiem. Na białym obrusie musi znaleźć się wiązka sianka
(symbolika stajni w Betlejem).Na stole jedno nakrycie jest dodatkowe – dla nieznajomego wędrowca i znajduje się dwanaście potraw- mających charakter postny, a każdej należy spróbować. Do stołu zasiada cała rodzina po pojawieniu się pierwszej gwiazdki. Najpierw czytając fragment Ewangelii o Bożym Narodzeniu, dzieląc się opłatkiem i składając z serca płynące życzenia.
OPŁATEK WIGILIJNY – nazwa „BETLEJEM” – oznacza – „DOM CHLEBA”, Jezus narodzony w Betlejem jest zapowiadanym Barankiem Bożym i Ciałem – pokarmem dla wielu. Dlatego pierwsi chrześcijanie uczestniczący w Eucharystii składali w ofierze chleb, którym później dzielili się między sobą na pamiątkę Ostatniej Wieczerzy.
Trudne losy Polaków, od czasów rozbiorów po emigracje powojenną wskazują jak ważną rolę odgrywał polski chleb wysłany w paczkach, przekazywany z rąk do rąk. Stał się symbolem miłości i tęsknoty ,a więc i symbolem Świąt. Dziś zastępuje go opłatek – „ chleb” pieczony z mąki i wody i tez wysyłany w kartkach świątecznych do tych co za morzem.
